scheelde geen haar of Watou was in 1793 aan de Franse vingers
blijven kleven toen definitief de teerling werd geworpen over
wat Vlaanderen of Frankrijk zou worden. De kleine uitstulping
van Watou in Frankriik is te danken aan de Steenvoordebeek en
de Heidebeek, natuurlijke grens waarbij men het toen heeft gehouden.
Het was hem zeker niet om de naam te doen want buurdorpen met
mooie Vlaamse namen als Steenvoorde, Goddewaertsvelde, Houtkerke
en Winnezele werden voor altijd Frans. Watou, deze iet of wat
Frans-exotische naam is nochtans Germaans van oorsprong en verwijst
naar Water, (Wet) en Oue, (Hewa) en laat een waterzieke, vochtige
beemd vermoeden. Inderdaad, op grondgebied Watou maken enkele
beken zich op om zich samen, ietwat verderop, in Roesbrugge,
in de IJzer te gooien. Watou leunt met zijn volle gewicht tegen
Frankrijk en ligt dus aan de "Schreve" de "Frontieren"
zoals men er zegt. Een deelgemeente, Abele, sluit ten zuiden
verder aan en men rijdt er naartoe langs de "gemene straete",
rechts Frankrijk, links België. |
|
de zomer
is Watou gedurende drie maand overgeleverd aan poëzie en
kunst. Op diverse locaties confronteren diverse intendanten
er gedichten en beeldende kunst en verleidt ieder jaar opnieuw
méér dan 20.000 bezoekers uit het Nederlandse
taalgebied.
Met het weekend van O.H.Hemelvaart, beleeft het dorp het driejaarlijks
festival
van het Gregoriaans. Dan weerklinken vanuit de oorspronkelijk
Romaanse St.-Bavokerk gedurende 5 dagen de gezangen van méér
dan 100 koren vanuit alle uithoeken van de wereld. Gedurende
deze periode is het hele dorp in de weer om zangers en bezoekers
onderdak te bieden. In 2012 is het opnieuw zover. |
heeft alle troeven van de Westhoek
- landelijke rust en wijdse gezichten, open en volkse gastvrijheid,
de kuststreek en Frans Vlaanderen in de nabije omgeving. De
culturele activiteiten hebben het dorp een centrumfunctie gegeven
en hebben van het dorp een ware oase gemaakt waar nog méér
culturele activiteiten zijn ontstaan voor het grote publiek
zoals kunstgalerijen,...
Retaurants, tavernes en vele mogelijkheden voor logies en overnachtingen
maken van Watou een dorp waar men het anker voor enkele dagen
kan uitgooien. De unieke ligging geeft fietsers, wandelaars
en ruiters de mogelijkheid om direct vanuit hun verblijf tientallen
routes of verkenningstochten aan te vatten in de nabije omgeving,
in Frans Vlaanderen of naar de kust. Dichtbij ligt Poperinge
met zijn driejaarlijkse hoppestoet, terug in 2011, het 3°
weekend van september en garnizoeinstad achter de linies van
WO l. Het Talbothouse
getuigt vandaag nog uit deze periode. WO I is hier ook niet
ver af en een bezoek aan leper, het Flanders
Fields museum en de vele begraafplaatsen brengen U terug
in een voor velen vergeten wereld. |
 méér dan 20 jaar is Watou verbroederd met het Franse Mezières-en-Brenne uit de Indre, onder de Loire. Jaarlijkse activiteiten onderstrepen deze band. |
|
|
